De schrijnende serie “Bij migranten zeven kleuren bagger schijten, en…” is zojuist door Unser Mitteleuropa “verrijkt” met een verdere bijdrage. Deze keer presenteren ze een zaak die ons laat zien dat in de loop van de Coronawaanzin de meeste grondrechten moeten wijken voor willekeurig politiegeweld. Zelfs tussen je eigen vier muren. De politieagenten wilden blijkbaar personen registreren die “illegaal” het echtpaar hadden bezocht, die vermoedelijk door de “moderne” kampwachters zouden worden aangeklaagd, maar die niet op de “plaats delict” verbleven tijdens de daarop volgende politie-inzet.

De agenten eisten van de overvallen woningbezitter dat hij de “misdadigers” terug zou roepen. Het is duidelijk dat de geteisterde man niet wilde voldoen aan deze “terugroeping” (is zoiets wettelijk geregeld?). Had hij zich moeten gedragen als een judas die vrienden of familie verraadt? Niet iedereen is een laffe schurk. En toen begon het – vooral schokkend: het huilen van het kind vanwege het brute politiegeweld. Het feit dat een terugkeer van de eerdere bezoekers een hernieuwd “infectierisico” zou kunnen opleveren, illustreert nogmaals de absurditeit van dergelijke maatregelen.

De daaropvolgende reactie van de politiebeambten zou wel eens een morele beoordeling kunnen krijgen wanneer dit zoveelste donkere hoofdstuk van de Duitse geschiedenis op een dag wordt afgesloten. Tot die tijd blijven we getuigen van de ontmanteling van een voormalige rechtsstaat.

Hier de video: