superboer

De laatste paar maanden leven we in een nieuwe en acute staat van angst, aangezien COVID-19 de wereld heeft bedreigd en blijft bedreigen . Maar leven met het virus heeft ons ook nieuwe trucs geleerd, waardoor we nieuwe manieren hebben bedacht om te winkelen, werken, leren, socialiseren, in de rij staan, bidden, spelen en zelfs hoe we met elkaar kunnen bewegen en communiceren.Toch is er een aanhoudende angst die dreigt het virus zelf te overleven. Hoe lang duurt het voordat we herstellen van de sociale afstand die heeft plaatsgevonden – deze levensreddende noodzaak die zowel onze psyche als ons lichaam heeft getekend? Wachtrijen in de supermarkt heeft ons geleerd hoe we uit elkaar kunnen blijven. ShutterstockOndanks een lange traditie waarin de geest boven het lichaam wordt gesteld, is het duidelijk dat de lessen die door en met het lichaam worden geleerd, langdurig zijn. Denk bijvoorbeeld aan de blijvende sociale en psychologische impact van het scheiden van ruimtes op basis van ras.Of zelfs hoe openbare ruimtes lichamen kunnen polariseren als ‘zij’ versus ‘wij’ om een ​​politiek slagveld te creëren, zoals mijn eigen onderzoek verkent . De manier waarop ons lichaam ruimte inneemt, heeft een directe invloed op hoe we handelen en hoe we denken.Hoe gaan we dan om als we eenmaal worden aangemoedigd om onze (besloten) ruimtes te heroveren: openbaar vervoer, open kantoren, fabrieken, bouwplaatsen, luchthavens, klaslokalen, concertzalen en winkelcentra? Hoe zullen we deze nieuwe fysieke belichaming van angst overwinnen, nu onze veiligheidsafstand van twee meter langzaam verdampt – het feit dat ieder van ons, inclusief wijzelf, een bedreiging kan vormen?Omgaan met COVID-19We mogen niet over...

Een kind dat de naaktheid van de keizer blootlegt door waarheid aan de macht te spreken? Tegenwoordig niet. Meer dan de helft van de Verenigde Staten – niet alleen liberalen en links, maar ook de reguliere media en enkele republikeinen – schreeuwen maandenlang tegen keizer Trump dat hij geen kleren heeft. Deze verklaringen zijn aan dovemansoren gericht, want Donald Trump is constitutioneel niet in staat zijn eigen tekortkomingen te erkennen.Er zijn ook nog steeds genoeg mensen die Trump vertellen wat hij wil horen. De president wordt omringd door familieleden, adviseurs en carrièremakers die hebben geweigerd de simpele waarheid te erkennen dat het Witte Huis al meer dan drie jaar bezet is door een persoon die voormalig staatssecretaris Rex Tillerson ooit koning Moron noemde (oeps, ik  citeer verkeerd : hij zei eigenlijk een “f ** king idioot”).In de afgelopen week is dit beeld echter aan het veranderen. Drie belangrijke doeken van de president hebben gezegd dat de opperbevelhebber misschien al die tijd een storing in de kledingkast heeft ervaren. Twitter, Justin Trudeau en James Mattis stonden onlangs allemaal in de schijnwerpers om de Amerikaanse president uit te dagen. Ze vertegenwoordigen drie belangrijke kiesdistricten – sociale media, het Pentagon en de internationale gemeenschap – die alle drie op hun eigen manier de macht van Trump hebben afgebroken.Het is waar dat ze in het verleden allemaal een belangrijke dekking voor de naakte leider hebben verschaft. Ook hadden hun verklaringen duidelijker tot de wapens kunnen leiden. Maar nu kunnen ze alle drie helpen om het moment van vertrek naar de uitgang te versnellen dat de ondergang...

Ik ben al 25 jaar advocaat bij de politie. Er zijn slechte agenten – maar ‘goede agenten’ beschermen ze bijna altijdThe Osmonds’, een tekenfilm op zaterdagochtend uit de jaren zeventig, eindigde altijd met een ziekelijke melodie die me altijd bijblijft. ” One Bad Apple ” ging over onbeantwoorde liefde (van meisjes in plaats van politie). Ik kende de teksten voordat ik begreep wat “slechte appel” betekende, of, wat dat betreft, politiegeweld.Vergeef me dat ik de onrust van de natie (en New York City) over politiegeweld vergelijk met een tekenfilm. Maar de metafoor ‘slechte appel’ is niet alleen een cliché, maar zo logisch misplaatst dat het cartoonachtig wordt. Het typische argument is dit: laten we niet vergeten dat niet alle agenten slecht zijn, ondanks een paar “slechte appels”. Het probleem met dit argument, als het een argument is, is dat het de NYPD, de politie van Minneapolis of enig ander politiebureau vrijwaart wegens nalatenschap van wangedrag.Overweeg de opname van Walter Scott in 2015 in  North Charleston, South Carolina , en bekijk de hele video. De partner van officier Michael Slager, die zijn slachtoffer acht keer neerschoot, is Clarence Habersham, een Afro-Amerikaanse officier. Het is onduidelijk of Slager of Habersham een ​​pistool bij het slachtoffer liet vallen nadat hij dood was, maar Habersham getuigde – ondanks al het videobewijs – dat Slager in conflict was met het slachtoffer.Hoewel wangedrag van de politie voortkomt uit systemisch racisme en erfenissen uit de evolutie van de slavernij, kan dat niet de enige oorzaak zijn als herhaaldelijk is aangetoond dat Afro-Amerikaanse officieren meineed plegen om hun broeders...

De militarisering van politiediensten is sinds de aanslagen van 11 september een kenmerk van de binnenlandse wetshandhaving van de VS en ondanks inspanningen om de-escalatie als beleid te bevorderen, lijkt de politiecultuur vast te zitten in een ‘wij versus zij’-mentaliteit, schrijft voormalig politieagent Tom Nolan .D e onrust veroorzaakt door de dood van George Floyd nadat hij door een knie van een politieagent uit Minneapolis aan de grond was vastgemaakt, heeft delen van Amerikaanse steden eruit laten zien als een strijdgebied.Nacht na nacht zijn boze demonstranten de straat opgegaan. Zo ook hebben politieagenten gekleed in volledige oproeruitrusting en gesteund door een arsenaal waar elke kleine strijdmacht trots op zou zijn: gepantserde voertuigen, militaire vliegtuigen, rubberen en houten kogels, stungranaten, geluidskanonnen en traangasflessen.De militarisering van de politie is sinds de aanslagen van 11 september een kenmerk van de Amerikaanse wetshandhaving . Wat duidelijk is uit de laatste ronde van protest en reactie, is dat ondanks pogingen om de-escalatie als beleid te bevorderen, de politiecultuur vast lijkt te zitten in een ‘wij versus zij’-mentaliteit.De vijand opzettenAls voormalig politieagent van 27 jaar en een wetenschapper die heeft geschreven over het toezicht op gemarginaliseerde gemeenschappen , heb ik de militarisering van de politie uit de eerste hand waargenomen, vooral in tijden van confrontatie.Ik heb gedurende mijn decennia bij wetshandhaving gezien dat de politiecultuur de neiging heeft om het gebruik van gewelddadige tactieken en niet-onderhandelbare dwang te bevoordelen boven compromissen, bemiddeling en vreedzame conflictoplossing. Het versterkt de algemene aanvaarding onder officieren van het gebruik van alle beschikbare middelen als zij worden geconfronteerd met echte of vermeende bedreigingen voor officieren .We hebben dit zien gebeuren tijdens de eerste week van protesten na de dood van...

Op maandagavond vuurde de federale parkpolitie – waaronder enkele op paarden gemonteerd – traangas en rubberen kogels af op een bijeenkomst van demonstranten en toeschouwers in DC’s H Street, zodat Donald Trump aan de overkant van het Witte Huis kon lopen om een ​​Bijbel voor zich te houden van een bisschoppelijke kerk die op zondag een kleine hoeveelheid brandschade heeft opgelopen. Gezien het feit dat dit gebeurde op zo’n centrale locatie in een tijd van hoge spanning, waren er tal van mediakanalen aanwezig die hebben verklaard dat het protest niet gewelddadig was voordat de politie werd aangeklaagd. (Een Australische tv-ploeg werd live in de lucht aangevallen.) Het incident vond ook plaats meer dan 20 minuten vóór de geplande avondklok van DC om 19.00 uur, die werd afgekondigd als gevolg van materiële schade die zondagavond in de stad was ontstaan ​​tijdens en na protesten in verband met de dood van George Floyd.The New York Times en CNN rapporteren beide dat Trump deze aanval op Amerikaanse burgers (die legaal betrokken waren bij activiteiten die hun door het Eerste Amendement waren gegarandeerd) orkestreerde, deels omdat hij kritiek had gekregen omdat hij in een veilige Witte Huis-bunker had verbleven in plaats van tijdens het weekend in het openbaar verschijnen. De bisschoppelijke bisschop die toezicht houdt op DC vertelde de Washington Post dat de kerk niet van tevoren op de hoogte was gesteld van de gebeurtenis van Trump en dat ze ‘woedend’ was dat ze ‘als een steun’ werd gebruikt. De aanwezige rector van de kerk vertelde een verslaggever van de Religion News Service dat wetshandhavers vóór de verschijning van de president...