Duitsland en de EU zonder invloed in Iran-crisis

(Vertaling: E.J. Bron)

Oproep tot de-escalatie alleen maar oud papier

Duitsland, Frankrijk en andere EU-landen proberen wanhopig om in de Iran-crisis op een bepaalde manier diplomatiek van betekenis te lijken met hun gemeenschappelijke verklaringen en oproepen. In werkelijkheid echter zitten ze in deze crisis in het gunstigste geval aan de kindertafel.

De beslissing over hoe het verder zal gaan in de Iran-crisis, worden in Moskou, Teheran en Washington genomen. Eventueel zou deze crisis de komst van China in de globale veiligheidspolitiek kunnen vormen. Enkele dagen geleden hadden schepen van de Chinese, Iraanse en Russische marine gezamenlijke oefeningen in de Straat van Hormuz gehouden.

Duitsland en de EU zouden zo vreselijk graag in deze crisis diplomatiek van betekenis willen lijken. In feite echter interesseert niemand zich voor de wanhopige inspanningen van een Merkel of een Maas. Zo heeft de Midden-Oostendeskundige Wilfried Buchta in een artikel in de “Welt” een vernietigend oordeel – Diens aankondigingen bij de Verenigde Naties en in Brussel dat men initiatieven zou willen ontplooien ter de-escalatie, zouden “veelmeer leeg geklets en politieke overdreven bedrijvigheid” zijn. De enige Iraanse politicus die voor een vertegenwoordiger van de EU te spreken was, was minister van Buitenlandse Zaken Mohammad Javad Zariff. Maar volgens de deskundige heeft die geen werkelijke macht in het politieke systeem van de Islamitische Republiek.

De “groten”, in de eerste plaats Rusland en de VS, evenals Iran, interesseert het geen zier wat Duitsland en de EU proberen te melden. In de Jemen-crisis stelde de EU zich niet duidelijk op tegenover Iran en bleef bij maatregelen m.b.t. het scheepvaartverkeer in de Straat van Hormuz bijna opvallend op de achtergrond. Dat zijn de strategen in de VS niet vergeten.

Merkel en de andere EU-staatschefs hebben zichzelf al jaren geleden tegenover Rusland gediskwalificeerd. Toen het rondom de Oekraïne-crisis tijd voor gesprekken met Rusland geweest zou zijn, gaf men van de kant van Duitsland en de EU de voorkeur aan sancties. Dat nu de gespreksbereidheid van de Russen in de actuele crisis bijna nul is, zou echt niemand moeten verbazen.

En in Iran neemt men het de EU nog steeds kwalijk dat de garantieverklaring dat de VS duurzaam in het in 2015 gesloten atoomakkoord zouden blijven, al in 2018 nietig werd. Wat betreft Teheran is dat een niet meer goed te maken woordbreuk.

Bron:
www.freiewelt.net

Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(www.ejbron.wordpress.com)