De Russische president Vladimir Poetin kan niet zomaar met pensioen gaan: hij heeft te veel macht om het allemaal achter zich te laten.
De reorganisatie van de macht is begonnen in Rusland. Dit proces wordt ook wel de oplossing genoemd voor het zogenaamde “probleem 2024” – het jaar dat het einde betekent van de laatste termijn van Vladimir Poetin als president. Volgens de wet heeft hij niet het recht om deel te nemen aan de volgende verkiezingen, aangezien de Russische grondwet een limiet van twee opeenvolgende ambtstermijnen bepaalt.
In 2008, aan het einde van Poetin’s eerste presidentiële cyclus, vervulde hij zijn functie bij de toenmalige premier Dmitri Medvedev voor vier jaar. Destijds nam Poetin het over als premier, maar bleef het land vanaf de zijlijn leiden, in een opstelling die bekend werd als de ‘tandem’. Maar aan het einde van de verkiezingen van 2012 was alles al terug op zijn plaats : Poetin was herkozen als president en Medvedev werd tot premier benoemd. In de Russische politiek staat deze manoeuvre bekend als ‘castling’ – een analogie met schaken.
Na de tweede komst van Poetin werd de presidentiële termijn in Rusland verhoogd van vier naar zes jaar, waardoor het staatshoofd twaalf jaar aan de macht kwam. Gedurende deze tijd vond de annexatie van de Krim, de oorlog met Oekraïne en de daaruit voortvloeiende westerse sancties plaats, evenals de toegenomen betrokkenheid van Rusland bij de Syrische burgeroorlog. Het enige dat ongewijzigd bleef, was de macht van Poetin. Hij won stilletjes alle verkiezingen van het land en liet alle rivalen ver...
Miljarden dollars stromen routinematig tussen landen om een aantal redenen die verder gaan dan alleen het helpen van mensen in minder rijke landen.
Het uitbreiden van buitenlandse hulp kan een hulpmiddel zijn om de relaties met bondgenoten te versterken, om een militaire aanwezigheid in een belangrijk gebied te versterken, of zelfs om een positief imago in binnen- en buitenland te projecteren. Hulp helpt natuurlijk ook minder rijke landen om allerlei dingen te doen, van het bouwen van nieuwe infrastructuur tot herstel van humanitaire crises of natuurrampen.
...
De Amerikaanse president George W. Bush ontmoet piloten en bemanningsleden van het vliegdekschip USS Abrahan Lincoln bij hun terugkeer in de VS nadat ze in de Golfregio zijn ingezet. 1 mei 2003 | Hector Mata / AFP via Getty Images
Beginnend met het presidentschap van George W. Bush tot dat van Trump, hebben de VS enkele misstappen gemaakt die niet alleen hun invloed in strategische regio’s van de wereld verminderen, maar ook hun vermogen om macht te projecteren en zo hun wil opleggen aan diegenen die niet willen op passende wijze knappen .
Enkele voorbeelden uit het recente verleden zullen volstaan om te laten zien hoe een reeks strategische fouten de hegemonische achteruitgang van de VS alleen maar hebben versneld.
ABM + INF = Hypersone suprematie
Het besluit om Afghanistan binnen te vallen na de gebeurtenissen van 11 september 2001, terwijl een “as van het kwaad” wordt verklaard om te worden geconfronteerd, waaronder nucleair bewapend Noord-Korea en ontluikende regionale hegemon Iran, kan worden gezegd de reden te zijn voor veel van de meesten belangrijke strategische problemen waarmee de VS wordt geconfronteerd.
De VS verkiezen vaak hun middellange- tot langetermijndoelstellingen te verhullen door zich te concentreren op zogenaamd meer onmiddellijke en kortetermijnbedreigingen. Dus werd de terugtrekking van de VS uit het Anti-Ballistic Missile-verdrag (ABM-verdrag) en de inzet van het Aegis Combat System (zowel op zee als op het land) als onderdeel van het NAVO-raketafweersysteem verklaard als zijnde bedoeld voor Europese bondgenoten verdedigen tegen de dreiging van Iraanse ballistische raketten. Dit argument hield weinig water...
Het Frans ministerie van Binnenlandse heeft net voor het weekend de misdaadcijfers voor 2019 vrijgegeven. En die zijn verontrustend. Gewelddadige misdaden zijn fors toegenomen in Frankrijk, met 12% meer aanrandingen en 8,5% meer moorden. Dat brengt Le Figaro.
De minister van Binnenlandse zaken van Frankrijk, Christophe Castaner heeft in alle luwte de criminaliteitscijfers vrijgegeven via zijn statistische dienst van SSMI. Dit in de hoop dat er weinig ruchtbaarheid aan gegeven zou worden. De gemeenteraadsverkiezingen zijn niet ver af meer in Frankrijk.
(lees verder onder de tweet)
Tancrède ن on Twitter
Bilan de la délinquance en France en 2019 : * +9% pour les homicides * +8% pour les coups et blessures volontaires * +12% pour les violences sexuelles * +13% pour les voitures incendiées le soir du 31 décembre 2019 * +21% pour les agressions contre les pompiers * …
Nadat 2018 al een verslechtering kende van de criminaliteitscijfers, zet die trend zich in 2019 nog verder. Men stelt bovendien vast dat die verslechtering over het hele land vast te stellen is. Frankrijk zakt opnieuw tot het niveau van 40 jaar geleden. Volgens een rapport van de Franse gerechtelijke politie, is het aantal moordpogingen de laatste 10 jaar met 79% toegenomen.
Alle regio’s slechter
Alle Franse regio’s kennen stijgingen in het aantal verkrachtingen, geweld en seksuele aanrandingen, maar vooral Corsica, Centre-Val-de-Loire, Auvergne-Rhone-Alpes, en Nouvelle-Aquitaine springen in het oog.
Opvallend, ondanks de voortdurende betogingen van de ‘gilets jaunes’ en het record aan in brand gestoken wagens op nieuwjaar, is het vandalisme met 1% gezakt in het land....